NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 16
Ximen, zasmakuje ci to wino.
Zdrówko.
- Zdrówko. - Zdrówko.
Nie spodziewałam się tutaj tak cudownego domku
i piwnicy z winami.
Ale zaskoczenie.
Czuję silny owocowy smak.
Zgadłam?
Masz talent.
Nazywa się Merlot.
Jest owocowy i słodki.
Smaczny, prawda?
Tak, bardzo.
Spróbujesz tego?
Wytrawne.
Bardzo wytrawne.
Lekko kwaskowate.
Wolę poprzednie. To słodkie.
To jest zadymione.
Im wino jest starsze,
tym ma silniejszy smak.
Naprawdę są ludzie, którym smakuje to wino?
Są i jest ich sporo.
Każdy ma inny gust i preferencje.
Na przykład Meizuo lubi dojrzałe wino.
Takie jak brandy.
Im dłużej przechowywane,
tym bardziej aromatyczne.
Lei nie przepada za winem.
Si woli wino słodowe.
Każdy dokonuje wyboru na podstawie
własnych preferencji.
A ty? Jakie wino lubisz?
Lubię wszystkie rodzaje.
Każde ma swój urok.
Czyli spróbowałeś wszystkich win w tej piwnicy?
Piwnica należy do Si,
ale zarządza nią Ximen.
Nie powinnaś tego pić.
Nie pasuje do ciebie.
Jeszcze nie spróbowałam. Skąd możesz wiedzieć?
W porządku. Tylko się nie upij.
Czas na kolację. Zbierajmy się.
Weźmiemy te dwie butelki?
Jasne, czemu nie?
Bezużyteczna członkini drużyny. Wrzód na tyłku.
Na dodatek gdzieś zniknęła.
Gdzie oni są?
Gdzie Shancai?
Cześć, Lei.
Gdzie byłeś? Widziałeś Shancai?
Szukałem jej. Nie wróciła?
Co masz na myśli?
Ponoć Xiaoyou wyszła na spacer.
Shancai poszła jej szukać.
Xiaoyou.
Polecę ci wyjątkowe wino, które będzie pasować do kolacji.
Xiaoyou?
Ty jesteś Xiaoyou?
Nie byłaś na spacerze?
Na spacerze? Nie.
Zeszłam do winiarni z Ximenem i Meizuo.
Ale Shancai poszła cię szukać.
Na zewnątrz szaleje śnieżyca.
Ona nie...
Co dokładnie się stało?
Ktoś powiedział Shancai, że poszłaś na nocny spacer.
To niemożliwe.
Wiesz, jaka jest pogoda? Nikt nie powinien wychodzić.
Xiaoyou!
Gdzie jesteś?
Xiaoyou.
Xiaoyou!
Ale boli.
To bez sensu. Muszę wracać.
Sama jej nie znajdę.
Ale domek jest...
Jak to się stało?
Oby Shancai była cała i zdrowa.
Wtedy...
naprawę sądziłam, że wyszła popatrzeć na nocne niebo.
Tak.
Serio widziałyśmy, jak Xiaoyou wychodzi frontowymi drzwiami.
- To dlatego... - Wcale nie wychodziłam.
Przecież nie kazałam Shancai
za nią iść.
Ona sama...
Lei.
Nie powinieneś był tego robić.
Czym jest lampka wina w porównaniu z życiem Shancai?
Tak.
Ale myślę,
że nic złego jej się nie stało.
Jest 20 stopni mrozu.
Wyszła ponad dwie godziny temu.
Jeśli utknie w śnieżycy, może zginąć.
Módlcie się, żeby Si ją znalazł.
Bo staniecie się morderczyniami.
My...
My nie zrobiłyśmy tego celowo.
Wciąż nie chcecie się przyznać do błędu?
Ależ żenujące.
To moja wina.
Co zrobię,
jeśli Shancai coś się stanie?
Nic jej nie będzie.
Zadzwonię po służby ratunkowe.
Potrzebna nam pomoc.
Dong Shancai!
Shancai!
Shancai.
Shancai!
Kto by pomyślał, że dzisiaj umrę?
Wyszłam rano z domu w bardzo dobrym nastroju.
Byłam taka podekscytowana.
Cóż za ironia.
Nie chcę tu umierać.
Mam jeszcze tyle rzeczy do zrobienia.
Muszę skończyć studia.
Chcę ukończyć Uniwersytet Mingde z przyjaciółmi.
Rodzice będą tacy dumni,
gdy mi się uda.
Będą się uśmiechać od ucha do ucha.
Wspólnie będziemy świętować.
Od czasu do czasu
trochę sobie dogodzę.
Wybiorę się z przyjaciółmi za granicę.
No i oczywiście
znajdę mężczyznę, którego pokocham z całego serca,
i za niego wyjdę.
To nie będzie
wielkie i kosztowne wesele,
ale na pewno piękne.
Spędzimy razem resztę życia w szczęściu.
Pan młody. Mężczyzna, którego kocham.
Ale...
czemu nie widzę jego twarzy?
Dong Shancai!
Gdzie jesteś?
Ej!
Xiaoyou nie wyszła z domku.
Dong Shancai!
Shancai.
Shancai!
Hej.
Hej, Shancai.
Shancai.
Hej.
Nic ci nie jest?
Wstawaj.
Daoming Si.
- Co ty tam mamroczesz? - Czy ja...
- Jestem tu. Nie pozwolę ci umrzeć. - ...nie żyję?
Xiaoyou nie wyszła na dwór.
- Okłamano cię. - Gdzie jest Xiaoyou?
- To dobrze. - Shancai.
Hej.
Shancai, nie zasypiaj.
Hej, nie zasypiaj.
Ocknij się.
Hej.
Zamarzniesz, jeśli zaśniesz.
Shancai, chodź.
Wstawaj.
Zaniosę cię. No już.
Shancai, trzymaj się.
Nie zasypiaj.
Już prawie jesteśmy.
Trzymaj się.
Dong Shancai.
Shancai. Dong Shancai!
Nie zasypiaj.
Nie możesz zasnąć.
LINA RATUNKOWA
Shancai.
Ocknij się.
Dasz radę.
Ogrzej się.
Zostaniemy tu do rana.
Zaczekaj.
Zaufaj mi.
Zaraz wrócę.
Shancai.
Wytrzymaj.
Wiem, że na zewnątrz dalej pada,
ale moi przyjaciele są w niebezpieczeństwie.
Musicie im pomóc, inaczej zginą.
Będzie dobrze.
Si znajdzie Shancai.
No i? Co powiedzieli?
Śnieżyca jest zbyt duża, by zacząć poszukiwania.
Zabronili nam wychodzić.
Na szczęście z tyłu jest schowek.
Drewna starczy do rana.
Shancai.
Wytrzymaj. Nie zasypiaj.
Daoming Si.
Zaraz się rozgrzejesz.
Bądź dzielna.
Sprawdzę, czy mogę ogrzać cię czymś jeszcze.
Nie zasypiaj.
Niesamowite.
Daoming Si naprawdę ocalił mnie przed zamiecią.
Gdyby nie on,
pewnie byłabym już martwa.
Dziwne uczucie.
Choć nie mam pewności, czy przeżyjemy tę noc,
to bez znaczenia.
Bo teraz, będąc z Daoming Si,
czuję ciepło
i radość
w sercu.
Nie, muszę iść szukać Shancai.
- Co, jeśli nie wróci? - Xiaoyou, uspokój się.
Dwójki już nie ma. Jeśli też wyjdziesz, zrobi się groźniej.
Gdybym nie namawiała Shincai na wyjazd do Kanady,
byłaby bezpieczna.
Xiaoyou.
Głowa do góry.
Ale Shancai...
Dobra, pójdę z tobą.
Tak, powinniśmy iść wszyscy. W grupie bezpieczniej.
Ximen, zaczekaj.
Przemyślmy to.
Nie możemy siedzieć bezczynnie.
Najlepiej zrobimy, jeśli tu zostaniemy.
Ale Si jest...
Wierzymy w Si, prawda?
Wierzymy, że w tej chwili jest z Shancai.
Nic im nie będzie.
To tylko jedna noc.
Poczekajmy do jutra.
Jutro rano zaczniemy poszukiwania.
Dobrze.
Masz rację.
Si nie jest zwykłą osobą.
To...
bestia pełna żaru.
Proszę.
Wypij gorące.
Dalej.
Nasz domek jest za daleko.
To odludne miejsce.
Nie znalazłem nic przydatnego.
Jak się czujesz? Gorąca woda pomaga?
Czuję się, jakby moje ciało nie należało do mnie.
Nic nie czuję.
Zostało już tylko jedno.
Ty też.
Daoming Si, co ty masz w głowie?
Głupia dziewucha.
Wiesz, w jakiej jesteś sytuacji? Nie wyobrażaj sobie nie wiadomo czego.
Więc co ty wyrabiasz?
Chcę cię rozgrzać swoim ciałem.
Tylko tak mogę ci pomóc.
Czemu się rozebrałeś?
Masz przemoczone ubrania.
To tylko pogarsza sytuację.
Nie ocalę cię, jeśli będziesz uparta.
- Rozbierzesz... - Odwróć się.
Daoming Si, nie patrz na mnie.
Nie dotykaj mnie.
Próbuję cię uratować.
Leż nieruchomo.
Rozgrzejesz się.
Próbuje tylko mnie uratować.
Dong Shancai, nie wyobrażaj sobie nie wiadomo czego.
Śpij.
Wrócimy jutro rano.
Nie ma nic bardziej zawstydzającego.
Daoming Si i ja naprawdę tulimy się do siebie półnadzy.
Jak ja spojrzę mu w oczy?
Nie mogę się tym teraz martwić.
Będę smacznie spać.
I udawać, że przytulam się do dużego psa.
Bezpieczna
i rozgrzana.
O Boże.
- Patrz na nich. - Co oni wyrabiają?
Hej, jak leci?
Czego się na mnie gapisz?
Nie gapię się.
Ruchy, ubieraj się.
Co robicie?
Wynocha.
Obiecasz mi jedną rzecz?
Jaką?
Przestaniesz przysparzać mi zmartwień?
Wiesz, że
umierałem wczoraj ze strachu o ciebie?
Obiecuję.
Jak się czujesz? Lepiej?
Tak, lepiej.
Czemu jesteś taka ciężka?
Możesz mnie postawić.
Shancai.
Tak się cieszę, że nic ci nie jest.
Myślałam, że stała ci się krzywda.
To wszystko moja wina.
Nie mów tak.
Gdyby chodziło o mnie,
zrobiłabyś to samo.
Myśleliśmy, że już po was.
Nie dam się jakiejś nędznej śnieżycy.
Dobrze, że jesteście cali.
Oczywiście, że tak.
Ale...
kto powiedział, że Xiaoyou wyszła na spacer?
Shancai, co za ulga, że nic ci nie jest.
Podobno jeśli przetrwa się kryzys, dostąpi się błogosławieństw.
Tak, Shancai.
My...
Cieszymy się, że wróciłaś.
Gdyby Shancai i Si zginęli w zamieci,
co byście zrobiły?
Proszę, wyjdźcie stąd.
Nie zamierzam być pod tym samym dachem
z dwiema nikczemnymi kobietami.
Daoming Si.
Na zewnątrz są zaspy i jest zimno.
Zamarzniemy, jeśli stąd wyjdziemy.
Proszę, Daoming Si. Nie wyrzucaj nas.
Zabawne, że nie przyszło wam to do głowy, gdy kłamałyście Shancai!
Shancai.
Proszę, wybacz nam.
Shancai, jesteś dobrą osobą.
Nie pozwolisz nam zamarznąć.
Wybaczysz nam, prawda?
Dość. Wynocha.
Moment.
Wróciłam cała i zdrowa.
Zraniłam sobie stopę.
Ale to nic poważnego.
Może o wszystkim...
zapomnimy?
Mamy o tym zapomnieć?
A ty zapomniałaś, jak prawie tam zginęłaś?
Jeśli tak łatwo odpuścisz
tym egoistkom,
- mogą narobić więcej szkód. - Nie.
Tym razem to nieporozumienie.
Chętnie zrobimy wszystko, bylebyście nas stąd nie wyrzucili.
Tak, zrobimy wszystko.
Daoming Si.
Ja je ukarzę.
Tak. Shancai, ukarz nas.
Zrób z nami, co tylko uważasz.
Powiedz, jak zamierzasz je ukarać?
Każę im...
wysprzątać dom.
Wysprzątać dom?
To ma być kara?
To im zajmie co najmniej dziesięć lat.
Oczywiście, już bierzemy się do sprzątania.
Gdzie jest miotła?
Dziękujemy, Shancai. Dziękujemy, Daoming Si.
Strasznie sypało.
Musicie być spragnieni i zziębnięci.
Trochę winka na rozgrzanie?
Wczorajsza śnieżyca była okropna.
Jak przetrwaliście?
O co ci chodzi?
Ostro sypało.
Dokąd poszliście?
Czyżbyście zrobili to, co często pojawia się w romansidłach?
Trzymaliście się nadzy w ramionach, aby ogrzać się swoimi ciałami?
- Bez jaj. - Bez jaj.
- Zgadliśmy. - Zgadliśmy.
„Boję się, tak mi zimno.
Zaraz zemdleję”.
„Chodź, połóż się na mnie.
Mój tors cię ogrzeje”.
„Mocno mnie obejmij.
Jeszcze mocniej”.
Huaze Lei.
Możesz udawać płomienie.
Ruchy.
„Poczuj ciepło”.
Wystarczy.
Dość.
Wcale tego nie zrobiliśmy.
To czemu się rumienicie?
Kto się rumieni?
Ja nie.
Nie mam czasu na te pierdoły. To żenujące.
Idę pod prysznic.
Drzwi są tam, szanowny panie.
Też pójdę.
Hej.
Shancai, jesteś niesamowita.
Chciałam pójść cię szukać.
Ale na widok zamieci stchórzyłam.
Martwiłam się o ciebie.
Jesteś moją najlepszą przyjaciółką.
Co powiedziałabym twoim rodzicom,
gdyby coś ci się stało?
Daoming Si jest równie odważny.
Gdy usłyszał, że zaginęłaś, bez słowa ruszył ci na ratunek.
Nie przypuszczałam, że się pojawi.
Szczerze mówiąc,
wczoraj w nocy zachowywał się
inaczej niż zwykle.
W zasadzie martwił się ktoś jeszcze.
Huaze Lei.
Gdy usłyszał, że wyszłaś na zewnątrz przez Xinhui i Baihe, wściekł się,
a na jedną chlusnął winem z kieliszka.
Huaze Lei oblał kogoś winem?
Nie przesłyszałam się?
To taki uprzejmy gość.
Nie wierzę, że się tak zachował.
To na pewno z twojego powodu.
Jesteś mu bardzo bliska.
Dlatego zachował się inaczej niż zwykle.
Huaze Lei.
Dziękuję.
Xiaoyou wszystko mi powiedziała.
Nie ma za co.
Nie znoszę,
gdy ludzie narażają życie innych.
Postąpiły nieodpowiedzialnie.
W każdym razie...
to musiało być dla ciebie traumatyczne.
Jak się czujesz?
Jestem Shancai, przetrwam.
Nic mi nie jest.
Właśnie dlatego inni się o ciebie martwią.
Ty też się o mnie martwisz?
Bez dwóch zdań.
Naprawdę poczułam ciepło przyjaźni
w tym mroźnym, obcym kraju.
Nagle ziąb jakby zelżał.
Gdzie jest Si?
Przed chwilą tu był.
Widzieliście Shancai?
Gdzie ona jest?
Co tu robisz?
Chciałam zaczerpnąć świeżego powietrza.
A ty?
Szukałem cię.
Shancai.
Nikogo nie ma w pobliżu.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Coś powiedzieć?
Nie.
Odpowiedziałaś bez namysłu.
Co mam powiedzieć?
Albo co chcesz usłyszeć?
Domyśl się.
Nie pyta się innych, co chcą usłyszeć.
Nie masz nic do powiedzenia swojemu wybawcy?
Prawie zapomniałam ci podziękować.
Dziękuję.
Tylko „dziękuję”?
Jesteś mi winna tylko „dziękuję”?
Wciąż jestem ci winna 500 000 yuanów.
Stworzyłam już szczegółowy plan spłaty.
Co miesiąc będę ci oddawać dwie trzecie mojej wypłaty.
Znajdę kolejną pracę.
- Wtedy... - Nie chcę tego słuchać.
Mam zapłacić od razu całość?
To byłoby dosyć trudne.
Mam nadzieję, że zrozumiesz.
Fajerwerki!
Mała Xiaoyou, cieszę się, że spędzam ten czas z tobą.
Szczęśliwego Nowego Roku.
Ej, naprawdę jesteś głupia czy tylko udajesz?
Jest sylwester. Czemu na mnie wrzeszczysz?
- Szczęśliwego Nowego Roku. - Szczęśliwego Nowego Roku.
Bo tego nie powiedziałaś.
Czego?
Więc tego nie powiesz?
Jak chcesz. To ja to zrobię.
No dalej.
Shancai.
Kocham cię.
Szczęśliwego Nowego Roku!
Powiedziałem to.
Naprawdę to zrobiłem.
Tak!
Daoming Si.
Jeszcze raz.
Cześć.
Zamknij się.
Dobrze się bawicie?
Mamo!
Czemu krzyczysz?
Ciszej.
To ważny telefon.
Jestem Dong Danian.
Życzę udanego nowego roku.
Szczęścia i pomyślności.
Jak to się stało?
O matko.
Skręciłam sobie kostkę na nartach.
Już jest w porządku.
Niezdara z ciebie. Musisz uważać.
Jak wycieczka?
Nieźle.
Ładne widoki.
Odliczaliśmy do Nowego Roku. Fajnie było.
Shancai.
Pokaż nam zdjęcia, jak będziesz mieć chwilę.
Opowiedz.
Jak tym razem poszło z Daoming Si?
Jestem Dong Danian.
- Życzę udanego nowego roku. - On...
Szczęścia i pomyślności
- w nowym roku. - Długa historia.
Co masz...
Co masz na myśli, mówiąc „długa historia”?
Cóż...
Nieważne. To zbyt żenujące.
Shancai, powiedz szczerze.
Gdy byłaś w Kanadzie,
z kim dzieliłaś pokój?
Już mówiłam, że z Xiaoyou.
- Byłaś z nią co noc? - Tak.
Ty bezwstydnico.
Spędziłaś noc z Daoming Si?
Ja...
Co ci mówiłam przed wyjazdem?
Masz wejść w porządny związek z porządnym facetem.
A nie się puszczać. Co w ciebie wstąpiło?
Zapłaci mi za to.
Jak śmie napastować naszą córkę?
Daj mi jego numer.
Tato, mamo.
To nie tak.
Do niczego między nami nie doszło.
Do niczego nie doszło?
Żadnego tulenia, żadnych pocałunków?
To akurat jest w porządku.
Co jest?
A ty co niby ze mną robiłeś?
Nie porównuj mnie do niego.
Poza tym
kto mógłby oprzeć się takiej ślicznotce?
Idę do pokoju.
- Uważaj. - Stopa...
Na pewno wszystko w porządku?
Si, humorek ci dopisuje.
Jesteś wśród swoich.
Możesz się przyznać.
Do czego naprawdę doszło z Shancai?
Właśnie, co się wydarzyło?
Co masz na myśli? Po prostu to.
„Po prostu to”? Czyli co?
Po prostu to.
Utknęliście razem w jakiejś chatce podczas zamieci.
Gdzie byliście
w sylwestra?
Wyznałem jej to, co miałem do wyznania.
Czemu nie zrobiłeś tego, co miałeś zrobić?
Nie przyciągnąłeś jej do siebie
i nie pocałowałeś?
A nie trzeba najpierw wyznać uczuć?
Czemu nie zrobiłeś tego przez wyznaniem?
Ja, Daoming Si, robię rzeczy po swojemu.
Sam o wszystkim decyduję. A tamtej nocy i tak było zbyt dużo zamieszania.
Wnerwiacie mnie.
Powkurzajcie Huaze Leia.
Odczepcie się ode mnie.
Jak chcesz. To ja to zrobię.
No dalej.
Shancai.
Kocham cię.
Co naprawdę się wydarzyło?
Napisy: Anna Żbikowska